به آدرس www.tabiate-bekr.irمراجعه نمایید

برای مشاهده تصاویر این مطلب و همچنین مطالب جدید به آدرس جدید www.tabiate-bekr.ir مراجعه نمایید

دوباره جمع دوستان و دوباره سفر. یونس میخواست بره و به همین خاطر همه رو جمع کردیم تا دوباره مثل همیشه همه دور هم باشیم. مرتضی و موری و حمید و سعید و یونس و حسن آقا و همسرشون و من و خانومم و خواهرخانومم و خواهرزادم به اتفاق چندتا از دوستای یونس که تازه به جمع ما اضافه شده بودن.

مقصد ما تنگه واشی یا تنگه ساواشی که منطقه ایه بسیار زیبا در شهرستان فیروزکوه.

اگر از تهران به سمت فیروزکوه برید دقیقا ابتدای شهر یه خروجی در سمت چپتون وجود داره که باید به اون سمت تغییر مسیر بدید. نقشه هوایی گوگل رو برا اینکه راحت باشید براتون میذارم. ناحیه صورتی رنگ همونطور که مشخصه شهرستان فیروزکوه و فلش زرد رنگ جاده فرعی منتهی به تنگه واشی هست. 

متاسفانه تابلوی بزرگی که تو اون تنگه واشی رو مشخص کردن درست در طرف مخالف جاده نصب شده و مسافرینی که از سمت فیروزکوه به تهران میان می تونن این تابلو رو ببینن. در هر صورت با ورود به این جاده آسفالته بعد از حدود ۱۰ کیلومتر به روستای جالزجند خواهید رسید. (مربع مشکی رنگ) توضیح اینکه توی راه به یه دوراهی میرسید که باید به سمت راست ادامه مسیر بدید.

با گذشتن از روستا وارد طبیعت زیبای منطقه تنگه واشی میشید. بعد از طی کردن ۵ کیلومتر جاده پیچ در پیچ که از کنار رودخونه میگذره به محل پارکینگ میرسید. و باز هم بازار کاسبی اونایی که منتظرن یه جا شلوغ شه تا ازش سوء استفاده کنند. روزهای شلوغ و تعطیل به ازای هر ماشین دو هزار تومن می گیرن و میشینن رو یه صندلی و ...

بی خیال، بعد از پارک اتومبیل و یه استراحت کوتاه باید پیاده حرکت کنید به سمت تنگه. اولش یه چیزی تو مایه های دارآباد خودمون انتظار شمارو می کشه. حدود ۲۰ دقیقه پیاده روی سبک.

بازار فروش دمپایی و کلاه خیلی رونق داره

یواش یواش نمای تنگه از ارتفاع مشخص میشه ولی هنوز نمیدونید اونجا چه خبره

حالا دیگه یواش یواش باید برید به سمت ورودی تنگه و انتظاری که رودخونه برای شما می کشه...

با ورود به دهانه تنگه می بینید که هیچ چاره ای ندارید جز اینکه ادامه مسیر رو تو آب رودخونه قدم بزنید، چون چاره دیگه ای نیست غیر از برگشت. و البته اینم بگم که یه چاره دیگه هم هست و اونم اسب سواریه که بازارش اتفاقا اونجا خیلی گرمه. می تونید با هزینه ای حدود ۵ هزار تومن سوار اسب بشید و صاحب اسب شمارو تا اونور تنگه ببره، که اگه میخواید همچین کاری کنید خیلی با کلاس اصلا نرید تنگه واشی چون معروفیت این تنگه بخاطر همین پیاده روی تو آبه.

برای بعضی ها حس خوب سرما و برای بعضی ها حس بد سرما داره وقتی اولین قدمتون رو در آب میذارن. آب وحشتناک خنک رودخونه بدون شک تا چند دقیقه شما رو تحت تاثیر خودش قرار میده.

من و سعید در دهانه تنگه

چاره ای نیست غیر از اینکه تن به سرما بدی و شروع کنی به حرکت

مثل موری که داره عزمش رو جزم می کنه برای ادامه مسیر

حضور عناصر ضد انقلاب هم در عکس کاملا مشهوده، البته این موضوع توی تنگه واشی بسیار عادیه و کلاً مردم راحتن

اینم بگم که اگر شما روز تعطیل به تنگه واشی برید قبل از ظهر که همه دارن میان و بعد از ظهر که همه دارن میرن با همچین صحنه ای روبرو میشید، البته اگه یه سری آدم مشنگ رو دیدید که بعدازظهر که همه میرن اونا خیلی سرخوش و شاد و شنگول دارن میان اصلا تعجب نکنید. چون احتمالا تا ظهر خواب بودن.

پس چه بهتر که یه روز وسط هفته غیر تعطیل برید و تو خلوت اونجا از این زیبایی لذت ببرید

یواش یواش صخره ها به هم نزدیک میشن و تنگه تنگ تر و در نتیجه سطح آب بالاتر، طوری که آب تا زانوهاتون بالا میاد. اینم بگم که با اینکه آب سرده ولی یواش یواش عادت میکنید. مسیر هم به مرور سخت تر میشه و بعضی وقته مجبور میشید با کمک ده تا سنگ و صخره ها بخواید از نیم متر جا رد بشید.

وسط تنگه یهو چشمتون می خوره به یه کتیبه روی دیوار و احتمالا تعجب می کنید و با عصبانیت میگید "این دیگه اینجا چی میگه؟ اصله یا تقلبی؟" و همینجور غرغر میکنید.

یه توضیح بدم، این کتیبه یکی از سه کتیبه معروف دوره قاجاره که تو این تنگه واقع شده‌. دو کتیبه دیگه تو چشمه علی شهرری و تونل وانا در جاده هراز هستن. هر سه کتیبه‌ به دستور فتحعلی شاه قاجار حکاکی شده‌. فتحعلی شاه که دوران پیش از پادشاهی خودش را تو شیراز بوده، با دیدن نقش برجسته‌های اونجا، سه نفر به نامهای حجارباشی، نقاش باشی و معمارباشی را مسئول ساخت این سه کتبیه در تهران کرد.کتیبه تنگه ساواشی ابعاد شش در هفت متر داره و وقایع زمان فتحعلی شاه دور تا دور کتیبه روایت شده‌. بزرگ‌ترین نقش برجسته این کتیبه‌ها، نقش شکارگاه با تصویر اسب، نیزه و شکارهاشه. این کتیبه حدود ۱۸۵ ساله‌ به گونه‌ای در دل کوه حک شده که از بارون و آفتاب در امان بوده‌ ولی از دست آدمیزاد عمراً (ویکی پدیا)

مثلا اون سمت چپ کتیبه رو ببینید، آقای مملی چه یادگاری خوشگلی نوشته!!! آفرین به شعورش. یا حامد یا محمد آقا و ...

بعد از کلی مشقت هیجان انگیز به آخر تنگه که در حدود ۲۶۰ متره نزدیک میشید. اینجاست که دیدن آسمون برا بعضی ها انقدر شیرینه که ادم فکر میکنه سالها در بند تاریکی بودن!!!!!!!!!!!!!!

اینم عکسی از انتهای تنگه

می تونید عکس تنگه از بالا و منطقه بعد از تنگه رو هم ببینید

بعد از پایان تنگه یهو وارد یه دشت خیلی زیبا، سرسبز و بزرگ میشید که محل اسکان اکثر مسافرام هست. رودخونه هم از وسط این دشت رد میشه و خودتون تصور کنید. دشت تو تصویر بالا کاملا مشخصه

با توضیحات کوچیک چندتا عکس ببینید از این دشت زیبا

اسب های بیچاره ای که وسیله کاسبی شدن و از صبح تا عصر تو این آب در رفت و آمدن

رودخونه وسط دشت ساواشی

راستی بگم که خیلی از این عکسایی که از طبیعت دشت ساواشی می بینید توسط حمید آقای کاظم خانلو شکار شده، حمیدآقا تا چمن تازه و علف و طبیعت رو دید به سرش زد و دوربین به دست شد. خیلی نسبت به ایشون ارادت داریم.

صخره های اطراف دشت

طبیعت زیبا

فروغ کم خورشید

این عکس هم واقعا زیباست

و قدم زدن هم بد نیست

غروب ساواشی

و یه عکس از دوست عزیزمون یونس، که امیدوارم درساشو خوب بخونه تا تو امتحاناش قبول شه، آفرین پسر خوب، زیادم شیطونی نکن، آماشاالله

آخر این دشت که حدود یک کیلومتر طول داره تنگه دوم ساواشی شروع میشه که به همین خاطر به این دشت "دشت بین دو تنگه" میگن.

اما تنگه دوم هم زیبایی خاص خودش رو داره، به یک دلیل: آبشار ساواشی

این آبشار که اسباب سرگرمی بسیاری از مسافرها هم هست طوری به وجود اومده که بهترین شرایط برای بازی توی آب رو داره. حتی با وجود آب بسیار خنکش

و در نهایت برگشتن از تنگه از نوع سواره

با توجه به اینکه تنگه واشی به تهران نزدیکه می تونه یه گزینه بسیار مناسب برای یه سفر یک روزه پرنشاط باشه، من که پیشنهاد می کنم.

خوش باشید

نظر هم یادتون نره

یا علی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم شهریور 1389ساعت   توسط رضا طاهرخانی  |